Archive for the ‘Bóle w obrębie klatki piersiowej’ Category

Borelioza

Związana z układem nerwowym jest także inna choroba zakaź­na, a mianowicie borelioza. Jest przenoszona przez owady – kleszcze i muchy kłujące. Często miejsce ugryzienia znajduje się na piersiach lub karku. Choroba zaczyna się zwykle od okrągłej, czerwonej, powiększającej się plamki wokół miejsca ugryzienia i może prowadzić do zapalenia nerwów, stawów i zaburzeń pracy serca. Związane z chorobą bóle nerwowe występują przede wszystkim w nocy, z takim nasileniem, że stają się nie do zniesie­nia. Najskuteczniejsze leczenie polega na możliwie szybkim podaniu antybiotyków.

Półpasiec

Szczególnie nieprzyjemne są bóle towarzyszące chorobom za­kaźnym układu nerwowego. Należy do nich m.in. półpasiec. Jest to choroba wywołana wirusem wietrznej ospy. Charakterystycznym objawem półpaśca są małe pęche­rzyki, które rozprzestrzeniają się wzdłuż szlaków nerwowych. Związane z chorobą bóle nerwowe, umiejscowione po jednej stronie ciała, często utrzymują się jeszcze długo po wyleczeniu pęcherzyków.

Leczenie. Zewnętrzne polega na smarowaniu tłustą maścią. We­wnętrznie podaje się aciclovir (zovirax) w postaci tabletek lub wlewek, które pomagają opanować chorobę. Złagodzenie bólu w ostrym stanie choroby można osiągnąć, sto­sując różne rodzaje prądu (patrz Elektroterapia). Tabletki prze­ciwbólowe (nawet te na bazie morfiny) często nie działają w peł­ni skutecznie.

W leczeniu bólu, który często utrzymuje się przez dłuższy czas po wyleczeniu półpaśca, łagodząco działa czasem wstrzyknięcie w bolące miejsce środka znieczulającego miejscowo lub smarowanie tego miejsca maścią zawierającą taki środek. W wielu przypad­kach udaje się przytłumić ból za pomocą elektrycznej stymulacji nerwów lub akupunktury. Od czasu do czasu skuteczne okazuje się podanie amitriptyliny lub carbamazepiny. Tylko wtedy, kiedy zawiodą wszystkie wymienione tu sposoby, lekarz zaleca czasem podanie tak zwanego centralnego środka przeciwbólowego. Nie działa on na miejsce bolesne bezpośrednio, lecz poprzez rdzeń kręgowy i mózg. Leki te jednak wolno zażywać wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza. Pacjent sam może przyczynić się do wyzdrowie­nia, unikając zimna, wilgoci i przeciągów oraz prowadząc spokojny, bezstresowy tryb życia.

Bóle spowodowane zażywaniem leków

Jeżeli po zażyciu leków pojawią się bóle w obrębie klatki piersio­wej, to prawdopodobnie w ten sposób ujawnia się działanie uboczne tego leku na nasz organizm. Do takich przypadków dochodzi czasem po zażyciu niektórych leków przeciwastmatycznych lub przeciwgrypowych.

Leczenie. W takim przypadku nie jest możliwe, nie przyniosłoby oczekiwanych rezultatów. Należy skontaktować się z lekarzem i ustalić, czy da się niewłaściwy dla nas lek zastąpić innym.

Bóle o podłożu psychicznym

Stres i problemy natury psychicznej wywołują – częściej niż się sądzi – bóle w klatce piersiowej względnie bóle serca. Jeżeli towa­rzyszy im przyspieszony rytm serca, kołatanie, zaś przy obciąże­niu fizycznym stają się one łagodniejsze, wtedy należy sądzić, że ich podłoże ma charakter psychiczny, a nie organiczny. Z psy­chicznym „bólem serca” mamy do czynienia, kiedy odczuwamy ściśnięcie lub tępy ból towarzyszący strachowi przed konfrontacją z trudną życiową sytuacją, po stracie bliskiej osoby, w proble­mach związanych z kontaktami z innymi ludźmi czy uwikłaniem się w nieszczęśliwą miłość itp.

W rzadkich przypadkach może dojść do skurczu oddechowego (hiperwentylacji) uwarunkowanego czynnikami psychicznymi. Pacjent odczuwa bóle skurczowe w klatce piersiowej, zaczyna od­dychać bardzo szybko, pomimo to nie może złapać tchu – odczuwa duszność. Dodatkowo występuje uczucie strachu, mrowienie w pal­cach rąk lub skurcze rąk.

Leczenie musi we wszystkich tych przypadkach koncentrować się na leczeniu psychiki, a nie ciała. Przy hiperwentylacji możli­we jest natychmiastowe zastosowanie pewnego zabiegu: pacjent trzyma przed ustami torebkę, a następnie wciąga z niej powie­trze powoli, przez kilka minut.

Najbardziej pomocne przy zwalczaniu bólu o podłożu psy­chicznym jest regularne przeprowadzanie ćwiczeń relaksacyj­nych. Godne polecenia jest także uprawianie sportu. Dzięki treningowi fizycznemu zostają uwolnione endorfiny odpowie­dzialne za nasze fizyczne i psychiczne dobre samopoczucie. Wreszcie rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą pomoże lepiej radzić sobie z trudnymi sytuacjami, które wydają się nie do przezwyciężenia.

Bóle promieniujące z jamy brzusznej

Narządy znajdujące się w klatce piersiowej sąsiadują z narząda­mi jamy brzusznej. Oddziela je jedynie przepona. Dlatego nie należy do rzadkości sytuacja, kiedy to schorzenia narządów jamy brzusznej ujawniają się jako bóle w obrębie klatki piersiowej lub pleców. Do tego typu schorzeń należą: zapalenie trzustki, scho­rzenia woreczka żółciowego, dróg żółciowych, ale także wrzody żołądka. Zwykle jednak obok wyżej wspomnianych objawów pojawiają się bóle brzucha lub nudności i wymioty. Po obfitym posiłku może dojść także do wystąpienia bólów przypominają­cych bóle towarzyszące anginie pectoris. Są one jednak wyni­kiem rozepchanego, przesuniętego w górę żołądka. Taki stan zwykło się nazywać syndromem „uczty Rzymian”. Ponadto mogą powstać przepukliny przeponowe, przez które części żołądka wciągane są w obręb klatki piersiowej, co powoduje również bóle nie tyle żołądkowe, co piersiowe.

Bóle przełyku

Przełyk znajduje się w obrębie klatki piersiowej i dlatego jego za­palenie może objawiać się jako bóle w piersiach.

Objawy. Często pacjent odczuwa w przełyku skurcze, które ze względu na ich nasilenie można by brać za objawy innych chorób (z zawałem serca włącznie). Ponadto dochodzi czasem do przedo­stawania się kwasów żołądkowych do przełyku (zgaga), czemu towarzyszyć mogą piekące i uciskające bóle zamostkowe. Jeżeli zgaga występuje głównie wtedy, kiedy pacjent leży, ból obej­muje także gardło, a jako objaw dodatkowy pojawiają się dolegli­wości związane z przełykaniem potraw bardzo zimnych lub gorą­cych. Wszystkie te objawy każą przypuszczać, że mamy do czynie­nia z zapaleniem przełyku. Ucisk oraz uczucie obecności ciała obcego w przełyku mogą być spowodowane pojawieniem się tam uchyłków (uwypukleń ścianek na zewnątrz). Silne skurczowe dolegliwości przy przełykaniu, z odczuwaniem ucisku i duszenia, wskazują na zwężenie przełyku.

Początkowo bez bólu, jedynie z dolegliwościami przy przełyka­niu, przebiega rak przełyku. Bóle zamostkowe pojawiają się później, jak również spadek wagi ciała, nieprzyjemny zapach z ust, nudności i chrypka.

Przyczyny. Przyczyną zgagi może być osłabienie mięśnia zamy­kającego przełyk, ale także nadużywanie nikotyny, alkoholu, kawy oraz nadwaga, ciąża lub przepuklina przepony. Zapalenie przełyku występuje zwykle na skutek przedostawania się do niego kwasów żołądkowych. Nadużywanie alkoholu i pa­lenie dużej ilości papierosów powodują wzmożone wytwarzanie się kwasów. Leki, przepuklina przepony lub zranienia są rzadko przyczyną powstania stanu zapalnego. Do wystąpienia dolegli­wości związanych z pojawieniem się uchyłków dochodzi wtedy, kiedy ścianki przełyku pokryte są woreczkowatymi wybrzusze­niami.

Do zwężenia przełyku, a co za tym idzie, do powstania bólów, dochodzi na skutek blizn żylakowych, wrzodów lub mechanicz­nych uszkodzeń.

Przyczyny powstawania raka przełyku nie są znane. Wiadomo jednak, że osoby palące, a także nadużywające alkoholu są szczególnie narażone na występowanie tej dolegliwości.

Jak pacjentowi może pomóc lekarz? Podając leki hamujące pro­dukcję kwasów.

Jak pacjent może pomóc sobie sam? Unikamy palenia papierosów i spożywania alkoholu, zrzucamy zbędne kilogramy, połykamy jedzenie dobrze przeżute.

Bóle piersi u kobiet

Bóle w kobiecych piersiach występują zwykle z błahego powodu. Jeżeli jednak w piersi dają się wyczuć guzki, można podejrzewać wystąpienie raka piersi.

Objawy, przyczyny i leczenie

♦    Piersi bolą, są napięte i reagują na dotyk przed menstruacją; jest to zjawisko normalne – zapowiedź zbliżającego się okresu. Stan ten nie wymaga leczenia, ponieważ dolegliwości mijają samoistnie wraz z wystąpieniem krwawienia. Jeżeli jednak tego typu syndrom przedmenstruacyjny jest szczególnie dole­gliwy, należy porozmawiać z ginekologiem i rozważyć ewen­tualne zastosowanie kuracji hormonalnej.

♦    Piersi bolą w okresie ciąży. Winą za te dolegliwości należy obarczyć zmiany hormonalne, które występują w organizmie kobiety ciężarnej.

♦     Piersi bolą w okresie karmienia. Bóle mogą towarzyszyć karmieniu piersią szczególnie w początkowej fazie lub wska­zują na zastoiny mleka, a nawet zapalenie piersi. Co może po­móc? Przed karmieniem ciepłe okłady parowe. Przy zapaleniu piersi ulgę przynoszą okłady z twarogu, jednak zapalenie bakteryjne musi być skonsultowane z lekarzem, który przepi­sze antybiotyk.

♦     Piersi są napięte i bolą w trakcie przyjmowania hormonów lub tabletek antykoncepcyjnych. Przyczyną bólu są zmiany hormonalne w organizmie, spowodowane przyjmowaniem pigułki lub stosowaniem zastępczej terapii hormonalnej w okresie menopauzy.

♦    Piersi są nabrzmiałe, zaczerwienione, wrażliwe na ucisk, bolą. Czasem towarzyszy temu gorączka. Prawdopodobnie przy­czyną jest zapalenie piersi. W początkowej fazie pomagają okłady z twarogu lub okłady z zasadowego octanu glinowego (ściereczkę zwilżamy lub zanurzamy, a następnie kładziemy na pierś). Przy zapaleniu bakteryjnym (jeżeli okaże się to ko­nieczne) lekarz zapisze – antybiotyki, ciepłe owijania i maść dziegciową.

Bóle w obrębie klatki piersiowej spowodowane schorzeniami kości lub mięśni

Najczęstsze przyczyny bólów w obrębie klatki piersiowej są kon­sekwencją zmian w aparacie ruchu. Przyczyna bólu może być umiejscowiona w żebrach, kręgosłupie, w obrębie ramion, w rzadkich przypadkach ból mogą wywoływać zmiany nowo­tworowe w kościach (metastaza).

Objawy. Ból pojawia się zwykle nagle i pierwsza myśl, która cho­remu przychodzi do głowy, to podejrzenie o kłopoty z sercem. Przeczy temu jednak fakt, że bóle nasilają się w czasie wykony­wania określonych ruchów lub przybierania określonych pozycji ciała. Chory przyjmuje więc automatycznie taką pozycję ciała, przy której jak najmniej cierpi. Bóle w obrębie żeber mają cha­rakter bólów uciskających. Skurczowe powstają natomiast wtedy, kiedy napięte są mięśnie między żebrami. O neuralgii międzyże­browej mówimy, gdy ból wywołuje podrażnienie szlaków ner­wowych między żebrami.

Jednak także od żeber zaczyna się ból związany z metastazą w kościach. Jeżeli jego przyczyną jest blokada w obrębie kręgo­słupa szyjnego, wtedy pacjent odczuwa również bóle w karku i między ramionami.

Zwyrodnienia kręgosłupa w odcinku piersiowym, opadnięcie więzadeł, stany zapalne lub nadłamania kręgów przy osteoporozie dają bóle pleców promieniujące czasem w kierunku do przodu. Bóle promieniujące do jednej lub obydwu rąk mają swoje źródło w obrębie barków. Często przyczyna leży w zwyrodnieniach lub stanach zapalnych samych stawów barkowych, częściej jednak w schorzeniach reumatycznych tkanek miękkich barków (przy­czepów ścięgien, kaletek maziowych).

Przyczyny. Wady postawy, wadliwe poruszanie się, nieprawidłowe ustawienie kręgosłupa lub zły sposób oddychania prowadzą do blokad i napięć. Ból rozprzestrzenia się w kierunku części ciała znajdujących się w pobliżu lub powoduje naprężenia mięśni i promieniuje. Podobny mechanizm zachodzi w przypadku zmian chorobowych w obrębie kręgosłupa lub barków (stany zwyrodnieniowe, zapalne, reumatyzm tkanek miękkich).

Jak pacjentowi może pomóc lekarz? W ostrym stanie choroby skutecznie działają infiltracje naprężonych mięśni (wstrzykiwa­nie środka przeciwbólowego o działaniu miejscowym). Jeżeli pa­cjent boi się zastrzyków, można równie skutecznie zastosować elektroterapię, ultradźwięki i masaż. Zabiegi te wyraźnie łago­dzą ból. Wyraźną poprawę przy blokadach w obrębie klatki piersiowej i żeber przynosi terapia manualna. Lekarz specjalizu­jący się w tej metodzie zwalnia blokadę specjalnymi chwytami i delikatnym rozciąganiem. Szybką ulgę w cierpieniu przynosi zażycie środków przeciwbólowych.

Lekarz ewentualnie zaleca przyjmowanie leków przeciwreuma­tycznych przede wszystkim w schorzeniach o charakterze zapalnym.

Często ulgę przynosi podanie zwykłych środków hamujących proce­sy zapalne (na przykład kwasu acetylosalicylowego). Bóle nowotworowe wymagają specjalnego leczenia.

Jak pacjent może pomóc sobie sam? Ulgę w bólu przynoszą ćwi­czenia rozluźniające. Przy tym odczuwamy nie tylko ulgę fizyczną (rozluźnienie napięć mięśni), ale także psychiczną. Oprócz ćwi­czeń stosujemy zimno w ostrych stanach zapalnych, po uderzeniach itp. oraz ciepło – przy stanach bólowych trwających dłużej, jak również przy naprężeniach mięśni. Możemy przeprowadzać także inne zabiegi fizykoterapeutyczne: masaże, gimnastykę leczniczą i kąpiele. Czasem skuteczna okazuje się dziesięciominutowa kąpiel całego ciała w wodzie o temperaturze 37°C. Pomocny bywa także masaż receptorów na stopach. Masujemy wewnętrzną krawędź podeszwy stopy od dużego palca do pięty. Masaż ten działa kolejno na poszczególne odcinki kręgosłupa – od odcinka szyjnego, poprzez piersiowy aż po odcinek lędźwiowy. Na spodzie stopy, tuż za nasadą dużego palca, znajduje się strefa oddziaływania na pas barkowy.

Zapalenie opłucnej

Objawy. Zapalenie opłucnej może wystąpić jako choroba samo­dzielna (zwykle infekcyjna), jednak często jest schorzeniem to­warzyszącym innym dolegliwościom płucnym, na przykład za­wałowi płuc, zapaleniu płuc, nowotworowi płuc. Objawia się szczególnie silnymi bólami przy oddychaniu. Bóle te zwykle uniemożliwiają głęboki wdech.

Jak pacjentowi może pomóc lekarz? Naturalne zwalczanie przy­czyn. Przeciwbólowo podaje się dodatkowo leki przeciwzapalne.

Jak pacjent może pomóc sobie sam? Dodatkowo możemy zasto­sować zawijanie z użyciem szarego mydła.

Nowotwór płuc

Objawy. Pierwsze zapowiedzi choroby są podobne jak przy prze­wlekłym zapaleniu oskrzeli: tępy, utrzymujący się ból w klatce piersiowej, czasem ból kłujący przy wdechu, duszności przy wysiłku lub świszczący oddech, kaszel z żółtawobiałą wydzieliną.

Przyczyny. W ponad 90 procentach przypadków nowotwór płuc jest wywoływany (bezpośrednio, czasem pośrednio) przez palenie tytoniu. Ryzyko zachorowania wzrasta wraz z każdym kolejnym wypalonym papierosem!

Jak pacjentowi może pomóc lekarz? Raka rozpoznanego w porę można leczyć operacyjnie, usuwając dotknięty nim płat płuc. W niektórych przypadkach pacjent poddawany jest dodatkowo naświetlaniom i chemioterapii.

Jak pacjent może pomóc sobie sam? Nie palimy, względnie rzuca­my palenie! Po 15 latach abstynencji ryzyko zachorowania u ekspalącego jest znowu tak niewielkie jak u niepalącego.